WIEJSKA MAJÓWKA

Kapliczka nie pyta, kim jesteś,
ile masz sił ani trosk.
Po prostu trwa.
I przypomina,
że nawet przy najbardziej zwyczajnej drodze
można spotkać świętość.

Maj od wieków był w polskiej tradycji miesiącem szczególnym — miesiącem modlitwy, spotkań i wspólnoty. To właśnie wtedy przy przydrożnych kapliczkach i krzyżach gromadzili się mieszkańcy wsi, by po zakończonej pracy wspólnie śpiewać Litanię Loretańską i pieśni maryjne.

Kapliczki były nie tylko miejscem modlitwy, ale także świadkami historii, symbolem wiary, pamięci o przodkach i przywiązania do rodzinnej ziemi. Mówiono o nich, że są „rozsianą w krajobrazie modlitwą ludu polskiego”.

Dawniej pod kapliczkami proszono o zdrowie, pokój i urodzaj, dziękowano za ocalenie od wojen, chorób i nieszczęść. To tutaj spotykała się lokalna społeczność — razem świętowano, modlono się i pielęgnowano tradycję przekazywaną z pokolenia na pokolenie.

Wiejska Majówka, która miała miejsce w naszej parafii 13 maja 2026 r. była pięknym powrotem do wspólnoty, pamięci i troski o nasze dziedzictwo. Szczególnego znaczenia miało to również dlatego, że przed sześcioma laty (w 2017 r.) dzięki zaangażowaniu młodzieży, mieszkańców i szkoły  udało się odnowić aż 8 przydrożnych kapliczek i krzyży — prawdziwych pereł naszego krajobrazu. Była to nie tylko praca przy zabytkach, ale przede wszystkim wyraz szacunku dla historii i dla tych, którzy byli tu przed nami.

Nasze majowe spotkanie było przy szczególnym miejscu — grocie Matki Bożej – która powstała dzięki pracy i staraniom księdza Tadeusza Jakubińskiego, proboszcza naszej parafii w latach 1961-1986. Jest to miejsce modlitwy i skupienia, które od lat wpisuje się w krajobraz naszej miejscowości i przypomina, jak wiele dobra można stworzyć dzięki wspólnemu zaangażowaniu i trosce o lokalną tradycję.

Jak pisał Cyprian Kamil Norwid: „Gdzie mógłbym zrozumieć duszę polską? (…) O, gdybym choć jedną kapliczkę zobaczył…”

Ten majowy wieczór był czasem zatrzymania się, refleksji i wdzięczności — za ludzi, którzy byli przed nami, za tradycję, którą możemy pielęgnować i za możliwość bycia razem.